"Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka,
gdyby wszyscy byli silni jak konie
gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości, gdyby każdy miał to
samo
nikt nikomu nie byłby potrzebny"
ks. Jan Twardowski
Historia Ośrodka
Inicjatorką zorganizowania szkoły specjalnej w Pruszkowie była prof. dr Maria Grzegorzewska. W latach dwudziestych działało na terenie Pruszkowa wiele burs i internatów. Wśród ich wychowanków jak i w samym mieście była dość duża ilość dzieci upośledzonych. To skłoniło Marię Grzegorzewską do przedłożenia w roku 1926 panu Marianowi Fuchs'owi (wówczas słuchaczowi Instytutu Pedagogiki Specjalnej) propozycji zorganizowania szkoły specjalnej w Pruszkowie. Pomysł został przyjęty i Fuchs zaraz po ukończeniu IPS podjął działania zmierzające do jego realizacji.
Przed
ukończeniem Instytutu, w latach 1909-1923 Marian Fuchs pracował jako
nauczyciel w szkole powszechnej w Zbarażu. W latach 1923-1925 był
kierownikiem 7-klasowej szkoły powszechnej we Włodzimierzu Wołyńskim. Z
dniem 16 września 1926 r. utworzył pierwszą klasę specjalną, a 19
października drugą klasę przy szkole im. M. Konopnickiej w Pruszkowie
mieszczącej się na ulicy Narodowej. Istniejące klasy specjalne dla
dzieci umysłowo upośledzonych pod kierunkiem dyrektora Mariana Fuchs'a
oraz istniejący internat im. Józefy Joteyko nie mogły sprostać
materialnym trudnościom i zaspokoić społecznego zapotrzebowania na tego
typu placówkę. W konsekwencji w kolejnym roku szkolnym, tj. od 1
września 1927 r. klasy specjalne zostały wydzielone ze szkoły
powszechnej i utworzono z nich szkołę specjalną, która otrzymała
pomieszczenie w budynku czynszowym, zlokalizowanym przy ul. 3-go Maja 8
w Pruszkowie.
Budynek
był zaniedbany i stary, wymagający remontu, usytuowany w bezpośredniej
bliskości torów kolejowych. Podwórko małe, wykorzystywane przez
lokatorów zamieszkałych na piętrze i dzieci szkolne, mogło w najlepszym
wypadku, służyć jako wybieg dla dzieci, nie nadawało się natomiast, dla
celów wychowania fizycznego i zabaw ruchowych np. z piłka. W sąsiedztwie
brak było placu, który mógłby być wykorzystany przez szkolę do ćwiczeń
gimnastycznych.
Do
roku 1939, mimo usilnych i wielokrotnych starań ze strony kierownictwa
nic się nie zmieniło, i warunki lokalowe nie poprawiły się, natomiast
uległo pewnej poprawie wyposażenie szkoły.
"Echo Pruszkowskie" z dnia 17 lutego 1929r. zamieściło artykuł następującej treści:
Opieka nad najnieszczęśliwszem dzieckiem.
Do najnieszczęśliwszych zaiste należą dzieci cierpiące niesłusznie za winy rodziców. Pan pułk. Rawicz zakomunikował zebranym miłą i niezwykłą niespodziankę: Utytułowana i sławna nasza rodaczka z za oceanu "Pola Negri" nadesłała serdeczny list i czek na 3000 fr. jako swą pierwszą roczną składkę członkowską. Humanitarny ten odruch szlachetnego serca wywarł na zebranych duże wrażenie. Po dyskusji ukonstytuował się zarząd, do którego zaproszono na prezesa honorowego Jakuba hr. Potockiego z Helenowa i na główną honorowa opiekunkę księżnę Apolonję Mdivani (Pole Negri). Do zarządu czynnego weszli: jako prezes - Jadwiga hr. Potulicka, vice-prezes pułk. Józef Rawicz, skarbnik - pani Mielczarska, sekretarz - p. Godlewski, członkowie zarządu: p. dyr. M. Fuchs i baron Noleken, oraz przedstawiciel Rady Opiekuńczej m. Pruszkowa. Do komisji rewizyjnej zaproszono p. burmistrza J. Cicheckiego, p. porucz. Mielczarskiego i p. Jana Szczepkowskiego. Od osób poinformowanych dowiadujemy się, iż księżna Mdivani, odwiedzając w lipcu r.b. Warszawę, zaszczyci również i nasze miasto swoja obecnością.
Po wojnie w roku szkolnym 1945/46 szkoła otrzymała 3 izby w budynku czynszowym mieszkalnym (murowanym, dwupiętrowym) przy ul. Narutowicza 46 w Pruszkowie. Pomieszczenia wymagały gruntownego remontu, a środków na ten cel nie uzyskano. Małe i ciasne podwórko, było wykorzystywane zarówno przez dzieci szkolne jak i lokatorów posesji. Szkoła nie dysponowała placem przystosowanym do realizacji zadań wychowania fizycznego. Poza izbami przy ulicy Narutowicza na potrzeby szkoły wydzielono jeszcze trzy izby w budynku przy ulicy Szkolnej 15 zajmowanym przez Społeczny Zakład Wychowawczy, prowadzony przez Zgromadzenie Zakonne. Szkołę finansował Zarząd Miejski dla miasta Pruszkowa.
Rok szkolny 1950/51 przyniósł ze sobą kolejną przeprowadzkę. Tym razem szkoła zajęła jednorodzinny, parterowy domek mieszkalny przy ul. Narutowicza 42 w Pruszkowie. Początkowo om był zniszczony i wymagał natychmiastowego remontu, a posesja o powierzchni około 950 m2 nie była ogrodzona. Kredyty na remont budynku otrzymano w roku 1948 i podczas wakacji, przeprowadzono najpilniejsze prace oraz prowizorycznie ogrodzono posesje. Ogólna powierzchnia wykorzystywana do zajęć dydaktycznych wynosiła ponad 160m2. Ponadto, szkoła dysponowała nadal 3 izbami przy ul. Szkolnej 15. Szkoła nadal była pozbawiona urządzeń sportowych i boiska, a ogólne wyposażenie było bardzo skromne.
Sytuacja lokalowa szkoły zmienia się radykalnie dopiero w roku
szkolnym 1962/63. Dnia 15 Listopada 1962 roku szkoła przeprowadziła się
do pięknego, nowego budynku, wybudowanego według projektu
niepowtarzalnego dla szkoły specjalnej, zlokalizowanego na osiedlu
"Osada Tworki" - na zapleczu zabudowy ulicy Narutowicza i Zacisze z
dojściem od ulicy Partyzantów. Powierzchnia terenu szkolnego wynosi
około 16,500 m2. Teren zagospodarowany i uporządkowany w ramach czynów
społecznych nakładem pracy przede wszystkim uczniów i nauczycieli. W
ramach tych prac uporządkowano i zagospodarowano otoczenie budynku,
wybudowano skocznie i bieżnie, boisko do piłki ręcznej, boisko do
siatkówki, boisko do koszykówki, oraz ogródek dla celów dydaktycznych.
Ogólna
powierzchnia użytkowa budynku, bez podpiwniczenia, około 2.600 m2, a w
tym: 16 izb lekcyjnych, 6 pracowni (stolarska, ślusarska, krawiecka,
gospodarstwa domowego, introligatorska), gabinet przyrodniczy, sala
gimnastyczna, natryski, rozbieralnie, 6 magazynów, świetlica, jadalnia,
biblioteka, pokój pomocy naukowych, pokój nauczycielski, szatnia,
gabinet lekarski, gabinet poprawy wad wymowy, gabinet kierownika szkoły,
pokój przyjęć rodziców, komunikacja wewnętrzna (hole i korytarze), 12
łazienek dla uczniów, mieszkanie dla kierownika szkoły, mieszkanie dla
woźnego. Nauka odbywała się na jedna zmianę. Szkole kompletnie
umeblowano i wyposażono w sprzęt i pomoce naukowe.
We wrześniu 1964 roku dotychczasowa Szkoła Specjalna została przemianowana przez Ministerstwo Oświaty na Państwowy Zakład Wychowawczy i z dniem 1 września tegoż roku został utworzony internat co spowodowało, ze baza lokalowa szkoły znacznie się skurczyła.
Z dniem 1 września 1972 roku na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów, Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego w Warszawie przekształca dotychczasowy Państwowy Zakład Wychowawczy w Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy ze Szkoła Podstawowa Specjalna i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Specjalna.
W roku 1997 Kuratorium Oświaty w Warszawie stwierdza, ze Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy w Pruszkowie przy ul. Wapiennej 2 jest placówka specjalna, przeznaczona dla dzieci i młodzieży upośledzonej umysłowo.
Z dniem 1 września 1999 roku Rada Powiatu Pruszkowskiego powołuje Powiatowe Gimnazjum Specjalne Nr 1 w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Pruszkowie.
Z dniem 1 września 2004 roku Rada Powiatu Pruszkowskiego powołuje Szkole Przysposabiająca do Pracy dla uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Pruszkowie. Od tej chwili w strukturze SOSW w Pruszkowie znajdują się:
